tag:blogger.com,1999:blog-16193934914118246692012-02-16T20:56:06.436+02:00Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.comBlogger331100tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-30580629209698004292011-12-16T00:46:00.004+02:002011-12-16T01:04:26.955+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-IheW1Q9y4Y4/Tup8y_L3Z8I/AAAAAAAAALk/jlJhpJeg7u0/s1600/cry-love-miss-need-work-Favim.com-218625.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-IheW1Q9y4Y4/Tup8y_L3Z8I/AAAAAAAAALk/jlJhpJeg7u0/s320/cry-love-miss-need-work-Favim.com-218625.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686494694905178050" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Σαν όνειρο που αμφιβαλω αν το ειδα<br />εμεινα με ρημαγμενες θολές αναμνήσεις<br />Έναν ψίθυρο θυμάμαι, σαν σκόρπια λόγια της στιγμής<br />που έσβησαν πριν προλαβω να τα ακουσω.<br /><br />Κι όμως οι πληγές στην ψυχή μου, φωνάζουν<br />"ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ"<br /><br />"ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ"<br /><br />"ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ"<br /><br />Υπήρξαμε, ζήσαμε μικρές λειψές στιγμές<br />σαν ταινία που τελείωσε χωρίς να έχει αρχίσει<br /><br />Κι εμεινα εδω... Ξορκιζοντας την νυχτα.<br />Που κρυβει στο σκοταδι της τα πραγματικα,<br />και φανερωνει τα αλλα...<br />τα κρυφα, τα μυστικά, τα μύχια.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-3058062920969800429?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-73614782039002596662011-11-17T23:28:00.003+02:002011-11-17T23:47:20.869+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-A7cRdLHOZqE/TsV8wwFhrWI/AAAAAAAAALU/naMk_2Xj7fc/s1600/306354_10150371864673660_517428659_8264367_1801529178_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-A7cRdLHOZqE/TsV8wwFhrWI/AAAAAAAAALU/naMk_2Xj7fc/s320/306354_10150371864673660_517428659_8264367_1801529178_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5676080082354023778" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:100%;">Ανθισες Μεσα Μου,<br />Το Ωραιοτερο Λουλουδι...<br />Το Ονειρο.<br />Μεχρι Που Εβγαλες Αγκαθια Που Με Ξεσκιζουν Σε Καθε Σου Αναμνηση...<br />Εγινες Εφιαλτης<br />Αλλα Σε βλεπω Ακομα Σαν Σαδιστικα Ομορφο Ονειρο.<br />Ποναω.<br />Ζεις Μεσα Μου.<br />Αλλα Για Να Σε Ξεριζωσω...<br /><br />Πρεπει Να Χαθω Κι Εγω Μαζι Σου...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-7361478203900259666?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-82579854072541420012011-11-03T23:32:00.004+02:002011-11-04T00:00:08.285+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-6-7R1yOZYGw/TrMOPEQeAQI/AAAAAAAAALI/kODu_9cDMQs/s1600/01bleeding_rose.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 161px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-6-7R1yOZYGw/TrMOPEQeAQI/AAAAAAAAALI/kODu_9cDMQs/s320/01bleeding_rose.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670892007793230082" border="0" /></a><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <o:shapedefaults ext="edit" spidmax="1026"> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <o:shapelayout ext="edit"> <o:idmap ext="edit" data="1"> </o:shapelayout></xml><![endif]--> <p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Το ωραιότερο όνειρό σου,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">εκείνο που εκπλήρωνε τις πιο βαθιές σου επιθυμίες,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">εκείνο που σε έκανε να χαμογελάς στον ύπνο σου</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Αυτό επέλεξε να σκοτώσεις,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">για την πικρή γεύση που σου άφηνε κάθε πρωί στο στόμα<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">μαζί με ένα δάκρυ στο μαξιλάρι σου.</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Δεν μπόρεσες πότε να συνηθίσεις<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> την μοναξιά που γεννιόταν<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">κάθε φόρα που άνοιγες τα μάτια σου. </p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Ούτε τον Λυγμό που προσπαθούσες κάθε φορά να πνίξεις<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> μόλις το φως του ήλιου σε ξυπνούσε,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">διαλύοντας την ονειρική ευτυχία<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">που όλο σου το είναι αποζητούσε</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Τον πόνο ήθελες να σκοτώσεις που σου προκαλούσε η ανάμνησή του…<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Την πραγματικότητα που δεν άντεχες μακρυά από το αγαπημένο σου όνειρο,</p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> ήθελες να σκοτώσεις.</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> </p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Τώρα βασιλεύει το σκοτάδι,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">δεν πονάς,</p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> δεν νιώθεις,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">δεν λυπάσαι,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">δεν ελπίζεις</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">Ένα τελευταίο χαμόγελο απομένει παγωμένο στα χείλη σου, <span style=""><br /></span></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="mso-spacerun:yes"></span>κανένα όνειρο,</p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> κανένα συναίσθημα,<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal">καμία ανάμνηση<br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><br /></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"> Μόνο σκοτάδι και σιωπή..</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-8257985407254142001?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-6958844763244090612011-08-07T23:23:00.005+03:002011-08-07T23:43:39.854+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Ih5_pyQJYJo/Tj74UB-_exI/AAAAAAAAAJc/FNWsZ27ft1U/s1600/Loneliness-42188.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 247px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ih5_pyQJYJo/Tj74UB-_exI/AAAAAAAAAJc/FNWsZ27ft1U/s320/Loneliness-42188.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638216806528154386" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;">Σε μονοπατια μοναχικου γελιου<br />αντανακλαση θλιψης και χαμενης χαρας.<br />Αναμνησεις παλευουν με συννεφα μοναξιας.<br />Και καρδια σε υπογειο υγρο κελι<br />φυλακισμενη στον πονο του χθες.<br />Γυριζουν μεσα σου, σαν τρελες, σκεψεις που δεν θες.<br /><br />Τυφλωμενος απο αυταπατες του μυαλου<br />σε ραγες σπασμενες τρεχεις την ακρη να βρεις,<br />μοιαζει να ειναι πια αργα για να σωθεις,<br />και παρουσια απουσιας σου τσακιζει τα φτερα!<br />Θυμασαι λεξεις... Λογια τρυφερα...<br /></span></div> <div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><br />Μα εισαι μονος....</span> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">Εσυ και ο Χρονος.....</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-695884476324409061?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-80742652247316589212011-04-21T15:06:00.005+03:002011-08-07T23:43:23.744+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-4-5ekrpCKGM/TbA4-i5zxLI/AAAAAAAAAJQ/Hh55PIKRQnU/s1600/NareeshkaSig.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-4-5ekrpCKGM/TbA4-i5zxLI/AAAAAAAAAJQ/Hh55PIKRQnU/s320/NareeshkaSig.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598036983993844914" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Καυτες ανασες σου σιγοψιθυριζουν αναμνησεις ξεχασμενες<br />Εκεινες που εθαψες καποτε κατω απο τα πετρινα σοκακια της ληθης<br />Μια τυχαια εικονα, μια τυχαια σκηνη τις ξυπνησε<br />Και παλι απο την αρχη θα πρεπει να σκαψεις και να τις θαψεις ακομα πιο βαθια<br />Τοσο που τιποτα και κανεις να μην μπορεσει ξανα να τις ανασυρει<br />Σκαβεις με τα γυμνα σου χερια με μανια<br />Μυριες εκδορες σταζουν αιμα και δινουν χρωμα αποκοσμο στον λακκο που ανοιγεις<br />Αλλα εξακολουθεις να σκαβεις<br />Αγνοεις τον πονο και σκαβεις σχεδον με ψυχαναγκαστική μανια<br />Και οταν θεωρησεις οτι το βαθος ειναι αρκετο<br />Θα τις αποθεσεις ξανα με ευλαβια,σχεδον σαδιστικη, προσεκτικα.<br />Και κλεινεις τον ματωμενο λακκο<br />Ομορφοστρωνεις απο πανω το χωμα<br />Χαμογελας με ικανοποιηση<br />Το μονο που απομενει τωρα ειναι να κλεισουν οι πληγες<br />Οσο τις βλεπεις θυμασαι<br />Οσο θυμασαι πονας<br />Μα αυτες δεν λενε να κλεισουν, σε καθε σου κινηση ανοιγουν ξανα<br />Το παραμικρο να κινηθεις ανοιγουν, αλλα δεν μπορεις να μεινεις σε ακινησια<br />Και βλεπεις το αιμα και θυμασαι, θυμασαι και πονας<br />Αδικα πασχισες λοιπον?<br />Περιμενεις, κανεις υπομονη, υπομονη....υπομονη...<br />Ποση υπομονη? Ποσο φορο αιματος πρεπει να πληρωσεις για να ξεχασεις?<br /><br />Και περιμενεις....<br /><br />Περιμενεις...<br /><br />Περιμενεις.....<br /><br />Μεχρι να μην μεινει μεσα σου ουτε σταγονα αιματος<br /><br />Μεχρι ο ΘΑΝΑΤΟΣ να φερει την<br /><br /><span style="font-size:180%;">ΛΥΤΡΩΣΗ</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-8074265224731658921?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-63907728908109878862011-03-11T23:59:00.003+02:002011-08-07T23:42:53.734+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-VsgH6XlvTkI/TXqdlwBoRSI/AAAAAAAAAJI/eUgAFH6neW0/s1600/burzum.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VsgH6XlvTkI/TXqdlwBoRSI/AAAAAAAAAJI/eUgAFH6neW0/s320/burzum.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582947959951607074" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >Χορεύοντας σε κύκλο θανάτου<br />Σέρνοντας τα βήματα αργά<br />Περιμένεις το τέλος<br />Και οι ευχές σου τελείωσαν<br />Είχες ζητήσει σαν τελευταίο δώρο<br />Ένα φιλί από μαραμένο λουλούδι<br />Να του κλέψεις εσύ την τελευταία ανάσα<br />Τώρα όμως που κάποιος περιμένει να κλέψει την δική σου<br />Δεν έχεις ποιον να σε σώσει!<br />Κανείς δεν σκέφτηκε να σπαταλήσει την τελευταία του ευχή για σένα.<br />Μπορείς να κλάψεις, να φωνάξεις όσο αντέχουν τα πνευμόνια σου<br />Το τέλος όμως δεν θα το αλλάξεις!<br />Και τα όνειρα? Τόσα όνειρα που θα καταλήξουν?<br />Μπορεί να γίνουν αστερία, μπορεί να γίνουν λουλούδια, μπορεί να γίνουν πέτρες στον βυθό της λήθης .<br />Και οι εφιάλτες? Ποιον ύπνο θα πάνε να στοιχειώσουν?<br />Ξέρω, δεν σε νοιάζει πια. Μόνο αυτό που έρχεται σε νοιάζει και σε τρομάζει….<br />Οι σκιες πυκνωνουν γύρω σου. Υψωνονται απειλητικες. Και ο φοβος, σου στεγνωσε το στόμα. Και η ψυχη σου μπαινει σιγά-σιγά στον κύκλο του χορου ακολουθωντας την μοίρα που την φωνάζει τάζοντάς της μια καλύτερη αρχη μετα το τέλος!<br />Το σωμα τρεμει. Τα μάτια θολωνουν και η φωνή πια δεν βγαινει…</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-6390772890810987886?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-31476155857156945902010-12-11T18:51:00.006+02:002011-01-14T13:49:30.151+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TQOyVX9ldHI/AAAAAAAAAIo/wdGVSjRJvd4/s1600/images.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 276px; height: 183px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TQOyVX9ldHI/AAAAAAAAAIo/wdGVSjRJvd4/s320/images.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549475246129902706" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Ένα άγνωστο χέρι απο το πουθενά σου έδειξε ενα μακρύ μονοπάτι, κι εσύ πάνω στον πανικό σου να ξεφύγεις στο ακουλούθησες και ουτε μια στιγμη δεν γύρισες να κοιτάξεις ποίος ήταν αυτός πίσω απο εκείνο το χέρι που σε έστελνε στο άγνωστο.<br /><br />Τρέχεις μόνος μεχρι οι δυνάμεις σου να σε εγκαταλείψουν. Πια δεν ξερεις σε τι μπορείς να ελπίζεις. Μονο τρέχεις με το μυαλό σου άδειο από σκέψεις. Κοιτάζεις χωρις να βλέπεις γύρω σου. Αν έβλεπες μπορεί να είχες γλιτώσει.<br /><br />Ένιωσες να πεφτεις σε μια βαθιά τρύπα. Ούρλιαξες από τον πόνο και δίπλα σου κάποιος τσίριξε κι έκεινος απο τρομάρα.<br /><br />Παγιδευμενος κι αυτος μεσα στο σκοταδι εφτασε σ'αυτην την τρυπα με τον ιδιο τροπο. Το μόνο που γνωρίζει, το μόνο που κατάφερε να μάθει απο το προηγούμενο θυμα ειναι οτι ο θηρευτής σας τρέφεται με την απελπισια και οταν πια ο θανατος ειναι τοσο κοντα και το τελος δίνει την ελπίδα της λύτρωσης, τοτε ψαχνει για καινουριο θύμα.<br /><br />Οι τελευταίες του λέξεις βγαίνουν απο το στομα του αργά, ξέπνοα, ισα-ισα που καταφερνεις να τις ακουσεις, και θα σε στοιχιωνουν μεχρι να γινει ο θάνατός σου ελπιδα. Μεχρι να τελειώσει ο χρονος σου και να ερθει το επομενο<br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:&quot;;font-size:180%;" >ΘΥΜΑ</span><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><span style="font-weight: bold;font-family:&quot;;font-size:130%;" ><o:p></o:p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-3147615585715694590?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-3360050848347259862010-12-10T23:11:00.004+02:002010-12-10T23:20:59.599+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TQKYXbvFGcI/AAAAAAAAAIY/_Y1u6Z2ws7Y/s1600/1256514_f520.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 305px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TQKYXbvFGcI/AAAAAAAAAIY/_Y1u6Z2ws7Y/s320/1256514_f520.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549165219223509442" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">Μια ιστορία που εγραψε ο πολυ καλος μου φιλος Deathless One </span></span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">While the moon was playing hide and seek with the clouds, avoiding the sun's remaining rays of light before he fades below the horizon, while I was in the midst of the twilight hour, I saw her. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">She... "she couldn't be real" were my first thoughts, but while she drew nearer I couldn't doubt her existence. Her body figure was devine, her face characteristics compared only to elven ones from fairy tales, from her chin to her lips, from her nose to her cheakbones, all were uniquely perfect. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">Her raven-black hair seem so silky and smooth that you would be calling god's wrath upon you if you dared touching them. But when my eyes met hers I felt my long lost heart beating again, a single tear I shed while staring back at those crystal blue eyes and I felt with it droping all the tears I hadn't shed while I could. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">A slight breeze came and gently moved her hair, shuffled her skirt, oh I was so envious of that breeze. I smiled bitterly when I saw her graping tight the sides of her coat to close it and warm herself. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">Then the moment passed, it passed like she passed through me to continue to wherever she was going. Like the rest of them all, she was another living breathing being who past over my place, the place that I died 26 years 3 months and 4 days ago on the middle of this road. I haven't found my "reason" neither my "salvation" yet, there was no light at the end of my tunnel, no guardian angel to guide me.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">I am stuck here with no one to see or hear me, alone.</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> Is this hell?<br /><br /><br /><br />Μια ιστορία που εγραψε ο πολυ καλος μου φιλος Deathless One<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-336005084834725986?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-56390377835047693732010-12-06T22:16:00.002+02:002010-12-06T23:12:42.145+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TP1RipDtDPI/AAAAAAAAAIQ/OZIvZxfsy4I/s1600/stars-moon-sky-night.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TP1RipDtDPI/AAAAAAAAAIQ/OZIvZxfsy4I/s320/stars-moon-sky-night.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547679971569110258" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 89.85pt 72.0pt 89.85pt; mso-header-margin:35.45pt; mso-footer-margin:35.45pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;">Όνειρα στροβιλίζονται με αστέρια που το έσκασαν από το κρεβάτι τ’ ουρανού ξεγελώντας τον φύλακα της νύχτας, οταν για μια και μόνο στιγμη το φεγγάρι κρυφτηκε πισω απο ένα περαστικό σύννεφο <br /></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:14pt;"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;">Βούτηξαν στα όνειρα ανάμεσα σε σκιές και ξεχασμένες αναμνήσεις. Χάθηκαν στους διαδρόμους της λήθης. Σε πέτρινα σοκάκια του μυαλού που παλεύουν να μην ξεχάσουν και να μην ξεχαστούν. Να μην χάσουν και το τελευταίο ψήγμα μνήμης που τους χάριζε μικρές αναπνοές ζωής.</span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:14pt;"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;">Υδάτινα κανάλια δακρύων τρέχουν ορμητικά. Αναμνήσεις πονεμένες καθρεφτίζουν, θλίψη και παλιές ανοιχτές πληγές. Και στο τέρμα τους, σπηλιές βαθιές με σκέψεις ζοφερές. Σκέψεις μίσους και εκδίκησης, θαμμένες εκεί που καμιά άλλη σκέψη δεν τολμάει να φτάσει, ουρλιάζουν από τα βάθη.</span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:14pt;"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;">Τρόμαξαν το μικρότερο αστέρι που γεμάτο πανικό γύρισε γοργά και με αναφιλητά ξύπνησε τον φύλακα της νύχτας, και με κομμένη ανάσα από φόβο και κλάματα μαρτύρησε την νυχτερινή τους αταξία <br /></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:14pt;"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;">Ξεκίνησαν μαζί να μαζέψουν τα άτακτα αστέρια και λίγο πριν το ξημέρωμα βρισκόντουσαν όλα πάλι πίσω στο κρεβάτι τ’ ουρανού.</span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:14pt;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:14pt;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Μερικά ακόμα τρομαγμένα, άλλα μελαγχολικά, και τα πιο τολμηρά από αυτά έδωσαν κρυφά ραντεβού την επόμενη νύχτα να το ξανασκάσουν για νέες εξερευνήσεις</span></span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:14pt;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"></span><o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-5639037783504769373?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-77914001361917941972010-10-21T19:01:00.002+03:002010-10-21T19:08:03.049+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TMBkzvnKt2I/AAAAAAAAAIA/dUUmP7QcSEQ/s1600/Sad+love+%28A%29.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 238px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/TMBkzvnKt2I/AAAAAAAAAIA/dUUmP7QcSEQ/s320/Sad+love+%28A%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530531182527821666" border="0" /></a><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Με κοίταξες κάποια στιγμή… αλλά δεν με είδες!!!</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Πέρασε<span style=""> </span>η ματιά σου από μέσα μου σαν να ήμουν φάντασμα… αόρατη</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Κι <span style=""> </span>όμως την ένιωσα σαν καυτό βέλος <span style=""> </span>που με διαπέρασε!</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Γύρισα αλλού το βλέμμα. Οι σκέψεις που με κύκλωσαν γιγάντωσαν τον πόνο.</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και σιώπησα. Μια σιωπή που ήθελε να πει πολλά. </p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Πιο πολλά από όσα τολμούσα να σκεφτώ. <span style=""> </span>Πιο πολλά από όσα ήθελα να σκεφτώ…</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και τώρα μόνο τον ήχο από το σκοτάδι μπορώ να ακούσω χωρίς να δακρύσω</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και η μοναξια σταζει μεσα μου αργα, σταγονα-σταγονα σαν βασανιστηριο.</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και ο υπνος θα ερθει βαρυς. Με αχρωμα ονειρα.</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Ονειρα που στο φως της μερας θα με πονεσουν πιο πολύ από την πραγματικοτητα.</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Γιατι οι προβολες των θελω μου, θα παραμεινουν ονειρα για παντα.</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Με μια σκαρτη ελπιδα, που ποτε δεν υπηρξε πραγματικα…</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και μετα????</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Κενο και ονειρα… Ονειρα και κενο…</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Και μετα τι?</p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal">Για ποσο?</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-7791400136191794197?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-20313804973163982492009-10-19T15:03:00.005+03:002009-10-19T15:20:51.777+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/StxVuYSsuZI/AAAAAAAAAHw/84P0gS4Vv_M/s1600-h/7-tears_lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 248px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/StxVuYSsuZI/AAAAAAAAAHw/84P0gS4Vv_M/s320/7-tears_lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394280708966234514" border="0" /></a><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 89.85pt 72.0pt 89.85pt; mso-header-margin:35.45pt; mso-footer-margin:35.45pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--><b style=""><span style=";font-size:13;color:blue;" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></b><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style=";font-size:13;color:blue;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="color:blue;">Ήταν καποτε μια πολη ευτυχισμενη. Γέλια ακουγοντουσαν καθημερινα από κάθε γωνια της. Μόνο χαρουμενες κουβεντες ακουγες στην αγορα, στα σπίτια και στους δρομους. Είχαν ξεχάσει από χρόνια τι θα πεί καβγας, φωνες, αδικια. Έτσι οι αρχοντες της πόλης αποφάσισαν να χτίσουν τείχη ψηλά γύρω από την πολη τους για να την προστατεψουν από την εισβολη ξένων που θα χαλαγαν την όμορφα δομημένη ευτυχια τους. Όλος ο λαός συμφωνησε ενθουσιασμενος και με μεγάλη προθυμια βοηθησαν ολοι, άντρες γυναίκες και παιδιά, νεοι και γέροι, ολοι μαζί να φτιαξουν τα τειχη τους. Η τοποθέτηση του θεμελιου λίθου, που έγινε όπως όριζαν αιώνες τώρα τα εθιμα τους, ήταν μέρα γιορτης και γλεντιου. Η δε ολοκληρωση του έργου ήταν μια τριημερη αργια για όλους και την τριτη μέρα που κλειδωθηκε η βαρια πόρτα από τον Μεγα Αρχοντα της, έγινε μια τελετη υπερλαμπρη και με πολλά κιλα βεγγαλικων και πυροτεχνηματων. Εκείνο το βράδυ ολοι κοιμηθηκαν ακόμα πιο ευτυχισμενοι και ευχαριστημενοι, σίγουροι πια ότι η ευτυχια τους φυλασσοταν καλά.<br /></span></b></p><p class="MsoNormal"><br /><b style=""><span style="color:blue;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="color:blue;">Τα νέα για την ευτυχισμενη πολη άρχισαν να διαδιδονται με γρήγορους ρυθμους και κόσμος πολλης άρχισε να μαζευεται έξω από τα τειχη, άλλοι από περιεργεια και άλλοι με την επλιδα και μπορεσουν να κατοικησουν εκεί και να βρουν την χαμενη τους ευτυχια και γαλήνη. Ήταν τοσος ο κόσμος που είχε μαζευτεί που οι αρχοντες αποφάσισαν να φτιαξουν μια επιτροπη ειδικων ειδική να κρινει ποιος μπορούσε και είχε τα κριτηρια για να κατοικησει κοντά τους. Εφτιαξαν έξω από τα τειχη ένα μικρό χωρο οπου η επιτροπη έκανε την αξιολογιστη της. Ήταν όμως τόσο αυστηροι, με εντολη βέβαια του Μεγα Αρχοντα που ελαχιστοι κατάφεραν να πάρουν την πολυποθητη αδεια. Οι περισσότεροι εφυγαν απογοητευμενοι και με δάκρυα στα μάτια.</span></b></p><p class="MsoNormal"><br /><b style=""><span style="color:blue;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="color:blue;">Η διαδικασία είχε ολοκληρωθει και η επιτροπη έκλεισε οριστικα πίσω της την πόρτα της ευτυχιας αφήνοντας έξω μεγαλύτερη δυστυχια από ότι υπήρχε πριν ανοίξει εκείνο το μικρό παράθυρο επλιδας.<span style=""> </span>Εκείνοι που εχασαν κάθε σταγονα ελπιδας μαζεψαν τα πράγματα τους και εφυγαν αργά κοιτώντας συνεχως πίσω τους εκεινους που διατηρησαν κάποια από θεματα ελπιδας και περίμεναν ένα θαυμα, να ξανανοιξουν οι πόρτες και να τους δεχτουν. Όσο όμως περνούσε ο καιρος και η πόρτα παρεμενε σφαλισμενη τόσο ο πόνος και τα δάκρυα έξω από την πολη πληθαιναν. Οι δυστυχισμενοι άνθρωποι κατέλησαν σκιες των εαυτων τους που εκλαιγαν βουβα έξω από την πόρτα της ευτυχιας, ενώ οι κατοικοι από μέσα αγνοουσαν ή είχαν ξεχάσει τον πόνο του έξω κοσμου. Μόνο που με τον καιρό και τα τοσα δάκρυα που εχυναν καθημερινα οσοι ήταν απ’ έξω η πόρτα άρχισε να σαπιζει και ένα ξημερωμα κατερευσε λες και ήταν από αμμο και την φυσιξε αερας. Ούτε το ακαρδο ξύλο δεν άντεξε τον τόσο πόνο και επεσε. Το κυμα του πονου και της δυστυχιας που κατεκλυσε σαν σιφουνας και το τελευταίο σοκακι της πόλης αφησε αφωνους τους κατοικους. Και τους πλημμυρισε με τόσο πόνο που η ευτυχια χάθηκε μια για πάντα από την ζωή και την καρδιά τους. Τα τειχη δεν ξαναφτιαχτηκαν ποτέ. Η πολη έγινε μια πολη σαν όλες της άλλες. Με χαρες και λυπες, καλες και κακιες στιγμές, γέλια και δάκρυα. Και ο θρυλος της ευτυχισμενης πόλης έγινε με τα χρόνια παραμυθι στα στοματα των παππουδων και των γιαγιαδων που το διηγιοντουσαν στα εγγονια τους…..<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-2031380497316398249?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-46065143915265255522009-07-25T12:33:00.004+03:002009-07-25T12:43:49.511+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SmrTGWEF1xI/AAAAAAAAAHo/BFNgWu2CiOA/s1600-h/treeman.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SmrTGWEF1xI/AAAAAAAAAHo/BFNgWu2CiOA/s320/treeman.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362330412293412626" border="0" /></a><br /> <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Η Σκιά κούρνιασε στην ρίζα του δέντρου. Χάιδεψε τον μισοξεραμένο κορμό του και από μέσα της ευχόταν να μην χαθεί και η άλλη Σκιά και να καταφέρει να βρει νερό.<br /></span><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Πως σε λένε?? </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ρώτησε με ένα ξέποο ψιθύρισμα το Δέντρο. </span></span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><br />Η σκιά ξαφνιάστηκε. Όνομα? Τι όνομα? Έχω όνομα? Αναρωτήθηκε σιωπηλά. Έκανε να απαντήσει αλλά κόμπιασε. </span> <span style="font-weight: bold;"><br />-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Δεν θυμάσαι το όνομα σου</span>? <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ξαναρώτησε</span>.</span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Δεν έχω όνομα</span>. <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Απάντησε μετά από αρκετές στιγμές σιωπής. Είμαι Σκιά. Δεν έχω όνομα είπε μιλώντας φωναχτά πιο πολύ για να το ακούσει η ιδία μήπως και κατάφερνε να συνειδητοποιήσει την κατάσταση στην οποία βρισκόταν. Μια σκιά χωρίς όνομα, χωρίς αναμνήσεις, χωρίς παρελθόν, και το μόνο σίγουρο από ότι φαινόταν χωρίς μέλλον.</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Αυτό είναι τελικά ο θάνατος?</span> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ρώτησε πάλι δυνατά τον εαυτό της.</span></span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Το Δέντρο ανατρίχιασε στο άκουσμα της λέξης αλλά δεν μίλησε. Φοβόταν κι εκείνο το τέλος που του επιφυλλασε η μοίρα του.</span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Πως βρέθηκες εδω? </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ξαναμίλησε τελικά μην αντέχοντας άλλο την σιωπή και το εφιαλτικό κλάμα που ένας θεός μόνο ήξερε από πόσο μακριά η κοντά έφερνε ο αέρας</span>. <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Μίλησε μου σε παρακαλώ. Το κλάμα αυτό με τρελαίνει και με γεμίζει φόβο. Πες μου την ιστορία σου. Όσο θλιβερή και να είναι, την προτιμώ από την σιωπή. Πως έφτασες εδώ?</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Δεν θυμάμαι πολλά. Ένα άσπρο κτίριο γεμάτο δωμάτια σαν τεράστια κουτιά και στην πρόσοψη είχαν τεράστιες τζαμαρίες.</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Σαν εμπορικό κέντρο.</span></span> <span style="font-weight: bold;"><br />-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Σαν τι?</span> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ξαφνιάστηκε η Σκιά</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Εμπορικό κέντρο άκουσα κάποτε να μιλάνε γι αυτό. Συνέχισε</span></span>.<br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(102, 0, 0);">Σκάλες. Σκάλες παντού ένωναν τους ορόφους. Σαν να μην είχαν αρχή και τέλος. Μην ξέροντας τι άλλο να κάνω άρχισα να κατεβαίνω τα σκαλιά. Τίποτα Σκάλες και δωμάτια-κουτιά. Άρχισα να τρέχω, λες και αν έτρεχα θα έφτανα πιο γρήγορα στο τέλος τους. Έτρεξα μέχρι που μου κόπηκε η ανάσα. Και τότε μόνο πρόσεξα ότι δωμάτια κουτιά δεν υπήρχαν πουθενά. Μόνο μια τεράστια σκάλα. Ξέρεις εκείνες που είναι γυριστές και σε ζαλίζουν. Από την μια μεριά τοίχος και από την άκρη των σκαλιών έναν ατελείωτο κενό. Πλησίασα αργά στην άκρη του σκαλιού και κοίταξα κάτω. Όσο έπιανε το μάτι λευκά σκαλιά και κενό. Ζαλίστηκα και παραπάτησα. Ίσα που πρόλαβα να πιαστώ από την άκρη. Αλλά δεν μπορούσα να σκαρφαλώσω. Γλιστρούσαν τα χέρια μου λες και οι Σκάλες ήταν αλοιμενες με λάδι. Άρχισα να καλώ σε βοήθεια μπας και με ακούσει κανείς αλλά μάταια. Η μόνη απάντηση ήταν από την ηχώ μου. Το είχα αποφασίσει. Η θα έκανα την τελευταία μου προσπάθεια να ανεβώ πάλι πάνω η θα άφηνα τελείως το σκαλί και θα έπεφτα στο κενό. Και τελικά τα κατάφερα. Μαζεύτηκα με την πλάτη στον τοίχο αλλά τώρα όλα τα σκαλιά Γλιστρούσαν υπερβολικά και έκαναν το ανέβασμα σχεδόν ακατόρθωτο. Με την πλάτη στον τοίχο άρχισα να προσπαθώ να ανεβώ πάνω. Όμως πάντα γλιστρούσα παραπίσω. Εξαντλήθηκα από κούραση και φόβο μέχρι που σήκωσα τα μάτια να δω αν φτάνω σε καμιά άκρη. Κι όμως σχεδόν είχα φτάσει να βλέπω τα πρώτα δωμάτια-κουτιά. Μερικά σκαλιά με χώριζαν ακόμα. Δεν ξέρεις τι ανακούφιση ένιωσα. Υπέθετα ότι βρισκόμουν στο ισόγειο και αφού ήμουν εκεί τότε θα έπρεπε να υπάρχει και κάποια πόρτα. Άρχισα να ψάχνω κάποια πιθανή έξοδο. Ακόμα και για χαλάσματα στους τοίχους έψαχνα. Τίποτα. Δεν ξέρω πόσες ώρες γύριζα γύρω γύρω. Κάποια στιγμή παρατήρησα ότι πίσω από μια τζαμαρία δεν είχε τοίχο. Νόμιζα με γελούσαν τα μάτια μου. Τόσο είχα ζαλιστεί βλέποντας πίσω από τις τζαμαρίες. Κι όμως το πίσω μέρος του δωματίου ήταν ανοιχτό. Έσπασα το τζάμι και βρήκα έξω. Επιτέλους φρέσκος αέρας, αλλά και ερημιά παντού. Μουντός καιρός και δυνατός αέρας. Τότε άκουσα και τον απόηχο του θρήνου και ψάχνοντας χάθηκα εδώ.</span></span> <span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Τουλάχιστον είχες επιλογές</span>.</span> <span style="font-weight: bold;"><br />-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Επιλογές?</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Ναι! Η να χαθείς εκεί μέσα ή να προσπαθήσεις να βγεις έξω. Εγώ εδώ φύτρωσα, εδώ μεγάλωσα, και εδώ θα πεθάνω.</span></span> <span style="font-weight: bold;"><br />-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Δεν θα πεθάνεις Δέντρο. Θα βρεθεί νερό. Ξημερώνει τώρα. Ξεκουράσου. Κράτα δυνάμεις.</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Βολέψου πάνω μου Σκιά. Θα σε προσέχω.</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Καλημέρα Δέντρο.</span> </span> <span style="font-weight: bold;"><br />-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Κοιμήσου ήρεμα</span>. <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ψιθύρισε το Δέντρο και σιώπησαν και οι δυο.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4606514391526525552?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-83242125331195156332008-12-05T16:49:00.005+02:002008-12-05T17:29:29.989+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/STlHjhP7keI/AAAAAAAAAHQ/r5G6659OwFQ/s1600-h/cry_by_smth_fresh.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/STlHjhP7keI/AAAAAAAAAHQ/r5G6659OwFQ/s320/cry_by_smth_fresh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276327113987428834" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Τωρα τελευταια η συντροφια μου έρχεται βραδυα που βρεχει. Λες και περιμενουν ποτε θα πιασει βροχη για να εμφανιστουν.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Χθες ειχαν μια πολυ παιχνιδιαρικη διαθεση. Τα εβλεπα να στροβιλιζονται και να χορευουν στον χωρο. Πρωτη φορα ενιωθα τοση χαρα στην αυρα τους!!! Τοσο πολυ που χαμογελουσα κι εγω, χωρις καν να ξερω τι ηταν αυτο το τοσο καλο που ειχε συμβει και τους ειχε δωσει τοση χαρα.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Μας θυμαται, Δεν μας ξεχασε!!! ΜΑΣ ΘΥΜΑΤΑΙ</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Πεταχτηκα απο την θεση μου. Η φωνη τους μεσα στο μυαλο μου ηχησε σαν καμπανα.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Ειχες δικιο, μας θυμαται!!!!</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Συνεχισαν να φωναζουν ευτυχισμενα!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Το κοριτσακι εννοειτε?</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">ΝΑΙ</span>. Ξαναφωναξαν ακομα πιο δυνατα!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Και πως το ξερετε εσεις αυτο?</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Επιτελους καθησαν η καλυτερα αιωρηθηκαν σε μια μερια κι εγω βολευτηκα στον καναπε μου περιμενοντας να ακουσω πως εμαθαν κατι τετοιο</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Προχθες ενα φαντασμα απο τον κοσμο μας, ειχε ζησει καποτε στο σπιτι που ζει σημερα το κοριτσακι, και καμια φορα περναει απο εκει γιατι εκεινο το σπιτι το ειχε αγαπησει πολυ και του λειπει καμια φορα.</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Οπως ερχεστε εσεις εδω</span>? Βρηκα την ευκαιρια να ρωτησω, αλλα η απορια μου επεσε στο κενο. Σαν να μην με ακουσαν</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Πηγε λοιπον στο σπιτι, και ακουσε τους γονεις της μικρης να συζητανε σχετικα με το τι πρεπει να κανουν με την κορη τους. Απο τοτε που εφτασε στο χειλος του θανατου και γυρισε πισω, μιλουσε συνεχεια με ενθουσιασμο για δυο πλασματα που γνωρισε και την εκαναν βολτα, και το σκυλι τους αιωρουταν χαρουμενο απο πανω τους κουνοντας την ουριτσα του και διαφορα αλλα τετοια. Η μαμα της ελεγε να την πανε σε παιδοψυχολογο, ο μπαμπας διαφωνουσε και ελεγε οτι απλα ηθελε να τραβηξει την προσοχη τους Τελικα πηγε στο δωματιο της μικρης και ειδε ομορφο κοριτσακι με μακρια μαλλακια πιασμενα σε πλεξουδα. Μιλουσε στο αρκουδακι της ψυθιριστα. Την ακουσε να λεει ξανα και ξανα οτι ηθελε πολυ να ξανασυναντησει αυτα τα δυο πλασματα που ειχε δει τοτε που "επεσε σε πολυ βαθυ υπνο" οπως το ειχε πει ο γιατρος. Και οτι οταν μεγαλωσει ηθελε ενα σκυλακι σαν το δικο τους. Χαιδεψε προσεκτικα τα μαλλακια της μικρης και εφυγε συγκινημενο γιατι ειχε ακουσει καποιον να μιλαει για 3 φαντασματα τρυφερα, και χωρις τρομακτικες ιστοριες.</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">-Ετσι μας διηγηθηκε το αλλο φαντασμα και απο εκεινη την στιγμη πεταμε απο την χαρα μας!</span> Συμπληρωσε το δευτερο φαντασμα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Περιμεναν φαινεται να απαντησω, εμενα ομως με ειχε παρει ο υπνος χαρουμενη που η μικρουλα απεδειξε στα φαντασματα οτι δεν τα βλεπουν ολοι με τον ιδιο τροπο.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-8324212533119515633?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-54283071812564438462008-12-03T09:15:00.004+02:002008-12-03T09:26:50.645+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/STY0TiKszlI/AAAAAAAAAHI/RIv6grx5fBQ/s1600-h/got5.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 252px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/STY0TiKszlI/AAAAAAAAAHI/RIv6grx5fBQ/s320/got5.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275461523704958546" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Στο χειλος της τρελας</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">εφτασα παραπατωντας</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Ποσο θα παρει μεχρι </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">να πεσω μεσα της?</span> <span style="font-weight: bold;"></span><br /><span style="font-weight: bold;"></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Ποιος ξερει...</span></span><br /><br /></div> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Εζησε ποτε κανεις απο την πτωση?</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Μπορεσε ποτε κανεις να αποφυγει</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">την βουτια στο υπουλο στομα της?</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Υπαρχει καποια διεξοδος?</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Καποιο κλαδι σωτηριας να πιαστεις?</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Παλεψε ποτε κανεις? Προσπαθησε?</span> <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Πλησιασα... Εφτασα στην ακρη...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Αντιστεκομαι</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Προσπαθω</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Παλευω</span> <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">Αδικα....</span> <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ΠΕΦΤΩ</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ΒΟΗΘΕΙΑ!!!!!</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-5428307181256443846?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-40869050250798398032008-11-30T14:59:00.007+02:002008-11-30T17:53:01.921+02:00<a style="font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/STK1uEAuiNI/AAAAAAAAAHA/iHMy8tv636E/s1600-h/1388817701_fa104a8524.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/STK1uEAuiNI/AAAAAAAAAHA/iHMy8tv636E/s320/1388817701_fa104a8524.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274477916559673554" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-weight: bold;">Στην αγκαλιά της Νύχτας</span><br /><span style="font-weight: bold;">στο βασίλειο των Χαμένων Ψυχών</span><br /><span style="font-weight: bold;">έψαξα να βρω το αντίδοτο των αναμνήσεων</span><br /><span style="font-weight: bold;">που δηλητηρίασαν το φως.</span>..<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Στο βάθος του μυαλού</span><br /><span style="font-weight: bold;">και στις σκιές της σκέψης,</span><br /><span style="font-weight: bold;">σκοτεινές φιγούρες μυρίζουν θάνατο,</span><br /><span style="font-weight: bold;">βουτηγμένες στον βάλτο του χρόνου</span>.<br /><span style="font-weight: bold;">Έρημα θύματα του πόνου.</span><br /><span style="font-weight: bold;">Ένα ψέμα ανελέητο η μόνη τους αλήθεια</span>.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Εκεί</span>...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Στην αγκαλιά της Νύχτας</span><br /><span style="font-weight: bold;">στο βασίλειο των Χαμένων Ψυχών</span><br /><span style="font-weight: bold;">έψαξα να βρω το αντίδοτο των αναμνήσεων</span><br /><span style="font-weight: bold;">που δηλητηρίασαν το φως</span>...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4086905025079839803?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-47957608604780735552008-11-25T15:38:00.002+02:002008-11-25T15:40:55.964+02:00Κοιτα να δεις πραγματα... Αλλα ειχα στο μυαλο μου οταν ανοιξα αυτο το blog και αυτο το καταραμενο απο μονο του, επελεξε να αλλαξει πορεια! Ευτυχως δεν χρειαστηκαν μεγαλες αλλαγες. Δεν θα το αντεχα!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4795760860478073555?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-40071166461929569462008-11-16T13:29:00.006+02:002008-11-26T19:47:57.764+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SSAXotq_gcI/AAAAAAAAAF8/CZZ1QDUJCQY/s1600-h/dead_tree_by_mortis_artifactium.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SSAXotq_gcI/AAAAAAAAAF8/CZZ1QDUJCQY/s320/dead_tree_by_mortis_artifactium.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269237552245604802" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Οι δυο Σκιες ειχαν αρχισει παλι να προσπαθουν να εντοπισουν τον θρηνο. Τωρα που περπατουσαν μαζι σχεδον διπλα διπλα δεν εκλαιγαν πια. Η συντροφια ειχε παραμερισει λιγο τον πονο. Δεν παραπαταγαν απο εδω και απο εκει. Δεν σκονταφταν στα σαπια κλαδια που τους εκλειναν τον δρομο.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Ειχαν να μιλησουν πολλη ωρα. Η καθε μια ηταν χαμενη στις δικες τις σκεψεις. Η μια σκεφτοταν το σπιτι που της ειχε μολις πριν λιγο διηγηθει η απροσμενη παρεα της, και η αλλη αναρρωτιοταν πια θλιβερη ιστορια να εκρυβε πισω της η σκια που περπατουσε τωρα διπλα της.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">-Εσυ δεν μου ειπες τι θυμασαι. Αποφασισε να μιλησει πρωτη.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">-Δεν ξερω πια τι απο αυτα που θυμαμαι ειναι ονειρα και τι εζησα πραγματικα... Προσπαθω να τα ξεμπερδεψω.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Ξαφνικα ενα περιεργο θρόισμα εκοψε την κουβεντα τους. Σταματησαν και εμειναν ακινητες να αφουγκραζονται. Κατι σαν να κινηθηκε κοντα τους. Θα ειχαν κι αλλη σκια στην παρεα τους? Ομως αυτο δεν εμοιαζε με ηχο απο σκια.. Εμοιζε σαν να φυσιξε αερας δυνατος και να τριφτηκαν απαλα μεταξυ τους κλαδια. Σχεδον τρομαξαν.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">-Το ακουσες??</span> Ψυθιρισε η μια.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">-Τι ηταν?</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Το θροισμα δυναμωσε για μερικες στιγμες και σαν να ξεψυχισε.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">-Που εισαι??</span> Φωναξαν και οι δυο μαζι... <span style="color: rgb(102, 0, 204);">Τι θελεις???</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Λιγο Νερο... Μια σταλια Ν</span></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ερο</span>. Ακουστηκε μια σβησμενη φωνη.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Ενα Δεντρο... Ενα δεντρο ζωντανο μεσα στο δασος της Νεκρης Ελπιδας... Αυτο κι αν ηταν ανελπιστο.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Κανε προσπαθεια να κουνησεις λιγο ακομα τα κλαδια σου, να μπορεσουμε να σε βρουμε.</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Σιωπη για λιγο.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Λιγο πιο δυνατα. Καλυπτει τον ηχο σου ο θρηνος. Σε παρακαλω προσπαθησε λιγο.</span> Φωναξε η μια Σκια γεματη αγωνια.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Το Δεντρο εκανε αλλη μια προσπαθεια</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Απο εδω ερχεται! Ελα γρηγορα. Νομιζω το βρηκα</span>. Φωναξε η μια απο τις δυο.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Πραγματι. Ηταν ενα δεντρο. Εμοιαζε σαν ολα τα αλλα δεντρα. Σχεδον σαπιο, με μια τεραστια κουφαλα. Σαν εκεινη που ειχαν αποκοιμηθει και οι δυο την προηγουμενη νυχτα. Το Δεντρο ξεφυσιξε ανακουφισμενο.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Λιγο νερο... Θα χαθω κι εγω σαν τα υπολοιπα δεντρα... Λιγο νερο</span>. Παρακαλεσε γεματο αγωνια μαζευοντας και τις τελευταιες του δυναμεις.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Απλωσαν τα χερια τους και χαιδεψαν απαλα τον σαπιο κορμο.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Κουραγιο, </span>ψυθιρισαν. <span style="color: rgb(102, 0, 204);">Κατι θα κανουμε.</span></span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">-Λοιπον θα προσπαθησω να γυρισω πισω στο σπιτι εκεινο που σου ειπα πριν. Μπορει να υπαρχει μια σταλια νερακι.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">-Θα χαθεις παλι... Και θα χαθουμε ολοι μας...!</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">-Δεν θα χαθω θα βαλω σημαδια πισω μου. Δεν θα χαθω.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">-Να προσεχει</span>ς. Ευχηθηκε η Σκια</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(0, 102, 0);">Σ'ευχαριστω, </span>ψυθιρισε το Δεντρο.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-<span style="color: rgb(102, 0, 204);">Προσπαθησε να κρατησεις το Δεντρο ζωντανο</span> φωναξε η Σκια καθως απομακρυνοταν.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Η αλλη Σκια εμεινε μαζι με το μισοπεθαμενο Δεντρο μην ξεροντας τι επρεπε να κανει. Ποια ιστορια αραγε να ειχε το Δεντρο εκεινο? Πως κατεληξε το δασος αυτο ετσι? Χιλια ερωτηματα θα μπορουσαν να βρουν απαντηση αν καταφερναν να του βρουν λιγο νερακι, και να το κρατησουν στην ζωη. Μεχρι ομως να του φερουν νερο επρεπε να βρει εναν τροπο να το κρατησει ζωντανο.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4007116646192956946?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-43418145691690367752008-11-04T19:07:00.005+02:002008-11-04T19:42:02.297+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SRCIBuGfPsI/AAAAAAAAAF0/XIKbEJc8uNs/s1600-h/000180zx.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 246px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SRCIBuGfPsI/AAAAAAAAAF0/XIKbEJc8uNs/s320/000180zx.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264857527532601026" border="0" /></a><br />'<span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Εβρεχε χθες και αργα το βραδυ ενιωσα την συντροφια μου να περιφερεται στο δωματιο. Ηταν ενα απο εκεινα τα βραδια που μ'αρεσει να ξαπλωνω νωρις και με ολα τα φωτα σβηστα να απολαμβανω την βροχη. Και ακομα περισσοτερο μ'αρεσει οταν αστραφτει. Να εχω τραβηγμενες τις κουρτινες και τα ρολα ανεβασμενα και να βλεπω τις αστραπες να κανουν την νυχτα μερα μονο για ενα δευτερολεπτο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Μολις ενιωσα τα δυο φαντασματα να περιφερονται στον χωρο προσπαθησα να τους μιλησω. Ηταν ανορεχτα και στεναχωρημενα. Η αληθεια ειναι πως δεν περιμενα να ερχονταν ενα τετοιο βραδυ. Τα αφησα να μιλησουν εκεινα πρωτα, για αρκετες στιγμες επικράτησε σιωπη. Τελικα μιλησα πρωτη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Λοιπον? Τι εγινε? Τι παθατε?</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Ενιωσα την θλιψη στην αυρα τους. Πηγα στην κουζινα και εκανα ενα ζεστο καφε! Μολις γυρισα στο σαλονι εκεινα κατι λεγαν μεταξυ τους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Ξερεις σημερα θα σου φερναμε καινουρια παρεα. Αλλα... Ξεκινησε να λεει το πρωτο.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Αλλα μας εφυγε... Συμπληρωσε το αλλο!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Απορησα...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Σας εφυγε???</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Να σημερα καναμε βολτες, ετσι χωρις σκοπο. Παρατηρουσαμε τα υπολοιπα φαντασματα και γενικα περναγαμε οσο μπορεις να το πεις καλα! Ξαφνικα βλεπουμε το φαντασμα ενος μικρου κοριτσιου. Ενα διαφανο μικρο φαντασματακι με πυτζαμουλες και μακρυα μαλλακια. Ηταν σαν κουκλακι. Ηταν φοβισμενο και απορημενο αλλα δεν εκλαιγε. Το πλησιασαμε, αλλα ηταν πολυ διστακτικο απεναντι μας. Τελικα το πηρα στην αγκαλια μου και αρχισαμε να κανουμε βολτες και οι τρεις. Καποια στιγμη ξεθαρρεψε και κατεβηκε απο την αγκαλια μου και αρχισε να περπαταει αναμεσα μας.</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Ηταν νεα αφιξη στον κοσμο μας και ακομα δεν ειχε καταλαβει πως να επικοινωνει μαζι μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Εκεινη την στιγμη ανατριχιασα ολοκληρη. Το φαντασμα ενος κοριτσιου... Ενα μικρο κοριτσακι που μολις ειχε πεθανει, μπορει σε καποιο νοσοκομειο, μπορει σε καποιο ατυχημα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Ημασταν τοσο χαρουμενοι με την νεα μας συντροφια. Γνωρισε και το φαντασμα του σκυλου που παντα μας ακολουθει πιστα. Και φαινοταν τοσο ηρεμη. Μεχρι που....</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Μεχρι που, συνεχισε το δευτερο φαντασμα, νιωσαμε κατι σαν αερακι και το μικρο κοριτσακι προσπαθουσε να πιασει απο πανω μας, Φαινεται για εκεινο ο αερας ηταν παρα πολυ δυνατος. Αρχισε να την παρασυρει και να την τραβαει προς τα πισω... Προσπαθουσε να τρεξει κοντα μας. Αλλα ματαια. Τελικα εξαφανιστηκε απο τα ματια μας. Αρχισαμε να τρεχουμε προς το μερος που την τραβηξε ο αερας. Τιποτα ειχε χαθει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">Σιωπησαν και τα δυο. Η θλιψη στην αυρα τους ηταν τρομακτικα εντονη. Εγω ομως ξεφυσιξα ανακουφισμενη!!!!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Εμεις ποναμε... κι εσυ χαιρεσαι........ Ειπαν και τα δυο...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Χαιρομαι γιατι το κοριτσακι γυρισε πισω στην ζωη του και στους δικους του. Ηταν ενα κοριτσακι μαλλον αρρωστο, σε καποιο νοσοκομειο και κατι πηγε στραβα και πεθανε, οι γιατροι ομως οπως φαινεται κατεφεραν να την επαναφερουν στην ζωη. Οταν ξυπνησει τελειως ομως να ξερετε οτι θα σας θυμαται. Και εσας και το σκυλακι σας!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Θα μας θυμαται?</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">-Σιγουρα. Να χαιρεστε πρεπει που ξαναγυρισε πισω στην ζωη. Σιγουρα εχει ακομα πραγματα να κανει.... Εσας παντως δεν θα σας ξεχασει ποτε....</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;">(η ετσι λενε τουλαχιστον)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4341814569169036775?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-57308475188839445932008-10-29T16:38:00.005+02:002008-10-29T16:54:02.767+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SQh4kKTPJII/AAAAAAAAAFc/2Xy0p1Pwo6g/s1600-h/dark-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 163px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SQh4kKTPJII/AAAAAAAAAFc/2Xy0p1Pwo6g/s320/dark-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262588727218087042" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >Σ</span>κοτεινιασαν της καρδιας τα ονειρα<br />κι απεμειναν μονες οι αναμνησεις<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Π</span></span>οιος εφιαλτης τωρα σου κανει<br />κολαση τον υπνο?<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κ</span></span>λαις μαζεμενος σε μια γωνια.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >Γ</span>υρω σου δακρυα βροχης μπεδρευονται<br />με τα δικα σου<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σ</span></span>κεφτεσαι οτι πρεπει να ξυπνησεις.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >Φ</span>οβασαι ομως μην και η πραγματικοτητα σου<br />ειναι χειροτερη απο τον εφιαλτη του υπνου σου.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-5730847518883944593?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-65550802672761181972008-09-25T18:55:00.002+03:002008-09-30T00:21:24.628+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SOFGpTUf1QI/AAAAAAAAAFU/xgq9QSj0XMs/s1600-h/dark_forest_by_deathwisher14.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SOFGpTUf1QI/AAAAAAAAAFU/xgq9QSj0XMs/s320/dark_forest_by_deathwisher14.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251556315865535746" border="0" /></a><br /><br />Βραδιασε ξανα. Τα χαρουμενα τιτιβισματα των πουλιων που ειναν καλυψει ολο το πρωινο τη θρηνο της ψυχης σωπασαν, και η σκια αρχισε σιγα σιγα να εμφανιζεται παλι στην κουφαλα του δεντρου ποτ ειχε αποκοιμηθει το προηγουμενο ξημερωμα. Ξυπνησε ξαφνιασμενη. Ποσο κοιμηθηκε? Ουτε που ηξερε... ξεκουραστη παντως δεν ηταν. Ποση ωρα να περασε αραγε. Πεντε λεπτα? Δεκα? Αγνωστο. Κοιταξε γυρω της. Μονο τ'αστερια αχνοφωτιζαν λιγο το εφιαλτικο δασος της Νεκρης Ελπιδας.<br /><br />Ξαφνικα κατι κουνηθηκε λιγο παραπερα. Εμεινε ακινητη παρατηρωντας. Μια ακομα Σκια ειχε ξυπνησει και τεντωνοταν.<br /><br />-Είναι κανείς εκεί? ρωτησε δειλα.<br /><br />Σιωπη. Μονο μερικα σαπια φυλλα θροισαν και ακουγονταν η ψυχη που δεν σταματουσε τον θρηνο ουτε για μια στιγμη.<br /><br />-Γεια!! Ξαναφωναξε.<br />-Γεια!!!! Που εισαι? ηρθε μια ηρεμη απαντηση.<br />-Εδω. Κοιμηθηκα για λιγο. Δεν ξερω για ποσο. Και ξυπνησα απο τον μονοτονο θρηνο.<br />-Κι εγω... Ακολουθησε την φωνη μου κι ελα κοντα μου.<br />-Μιλα μου τοτε...<br /><br />Η καινουρια σκια αρχισε να σιγοτραγουδαει ενα θλιμενο σκοπο.<br /><br />-Σε Βρηκα. Η πρωτη Σκια σταθηκε κοντα σε ενα σαπιο δεντρο. Πως Βρεθηκες εδω?<br />-Ακολουθοντας τον θρηνο.. Εσυ?<br />-Τι αλλο θυμασαι?<br />-Θυμαμαι..... Ενα σπιτι.<br />-Ειχες σπιτι??<br />-Δεν ξερω αν ηταν δικο μου. Αν ειχα ζησει ποτε εκει.<br />-Και πως ηταν?<br />-Μεγαλο. Σκοτεινο. Βαρια επιπλα σκεπασμενα με σεντονια. Στο σαλονι ειχε ενα μεγαλο πιανο με ουρα. Μεγαλους καθρεφτες με ξυλινες κορνιζες. Μια βιβλιοθηκη με αρκετες δεκαδες σκονισμενα βιβλια. Καναπεδες τεραστιοι σκουροχρωμοι φαινοντουσαν μεσα απο σκοροφαγωμενες τρυπες στα σεντονια που τους καλυπταν. Μια ξυλινη στρογγυλη τραπεζαρια με 8 καρεκλες και 2-3 μεγαλες πολυθρονες. Ολα βαλμενα ατακτα στον χωρο. Βαριες κουρτινες απο μωβ βελουδο εμποδιζαν το φως να μπει μεσα. Εκανα πολυ ωρα να συνηθησω το σκοταδι. Η κουζινα αδεια. Αραχνες παντου. Στο νεροχυτη, στις παρατημενες κατσαρολες, παντου σου λεω. Ιστοι εφτιαχναν ενα καλυμα πανω σε ολα τα ραφια. Σπασμενα ντουλαπια, γυαλια... σαν να φυσηξε δυνατος αερας και να ρημαξε τα παντα.<br />-Φοβηθηκες?<br />-Οχι, μελαγχολησα απλα. Στα επανω δωματια, που ηταν και οι κρεβατοκαμαρες το ιδιο σκηνικο, ρημαγμενα ολα. Τεραστια σιδερενια κρεβατια με ουρανο. Και σε μια απο τις κρεβατοκαμαρες μια μωρουδιακη κουνια με μερικα σκωροφαγωμενα πανικα κουκλακια μεσα.<br />-Θλιβερο. Τι εκανες εκει?<br />-Τιποτα περιφερομουν... Ειχε και υπογειο, αλλα ηταν θεοσκοτεινα.<br />-Δεν φοβηθηκες?<br />-Δεν μπορεσα να παω. Ηταν κλειδωμενα.<br />-Δεν ειχε περιεργεια ομως να πας?<br />-Οχι το εσωτερικο του σπιτιου μου ειχε φερει ηδη θλιψη, δεν ηθελα να παω εκει κατω ακομα κι αν ειχα το κλειδι η ηταν ξεκλειδωτα.<br />-Μετα?<br />-βγηκα εξω, στο σκοταδι. Ειχα ακουσει τον θρηνο απο ωρα και αρχισα να ψαχνω να δω απο που ερχεται. Βγηκα στην αυλη. Μαραμενα και ξεραμενα λουλουδια γυρω γυρω και ενα τεραστιο δεντρο καμμενο ισως απο κεραυνο.<br />-Θλιβερο.<br />-Και ετσι βρεθηκα να περιπλανιεμαι σ'αυτο το δασος. Θα προτιμουσα να ειχα μεινει στο θλιβερο εκεινο σπιτι απο το να χαθω σε αυτο το τρομακτικο μερος. Εσυ πως κατεληξες εδω?<br />-Εχω μπερδευτει. Οσα θυμαμαι ειναι σαν ονειρο. Μπερδεμενο. Δεν μπορω να ξεχωρισω τι ειναι αναμνηση πραγματικη και τι αναμνηση ονειρου.<br />-Θες να ψαξουμε μαζι για τον θρηνο και να μου πεις?<br />-Ας ειναι.. Παμε<br /><br />Οι δυο Σκιες κοιταξαν γυρω τους. Ειχε σηκωσει αερα που παρασερνε ξεραμενα φυλλα και σκονη. Αρχισαν να περπατανε η μια διπλα στην αλλη. Σιωπουσαν προσπαθοντας να εντοπισουν απο που ερχοταν ο θρηνος. Δεν εκλαιγε πια καμια απο τις δυο. Η συντροφια που εκανε η μια στην αλλη ηταν και για τις δυο παρηγορια!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-6555080267276118197?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-78373915004070542052008-09-21T00:48:00.004+03:002008-09-25T21:07:06.482+03:00<a style="font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SNWBO2MhqaI/AAAAAAAAAFE/uHVlNleADz0/s1600-h/broken-mirror.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SNWBO2MhqaI/AAAAAAAAAFE/uHVlNleADz0/s320/broken-mirror.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248243032836385186" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 204, 204);"><span style="font-weight: bold;">Έσπασε ο καθρέφτης που κρατούσα στα χέρια μου. Έγινε κομμάτια που σκόρπισαν παντού. Γύρω μου, χιλιάδες μικρά κομματάκια, λες και δεν έσπασε ένας μικρός καθρέφτης αλλά κάποιος από εκείνους τους τεράστιους που πιάνουν τοίχο από άκρη σ' άκρη. Δεν μπορώ να κουνηθώ ούτε βήμα Φοβάμαι ότι θα καρπωθούν τα μικρά κομματάκια στα πόδια μου. Κοιτάζω γύρω μου, και ξαφνικά τα μεγαλύτερα κομμάτια του καθρέφτη σαν να ζωντανεύουν. Δείχνουν εικόνες από το παρελθόν μου σαν αποσπάσματα ταινίας. Ψάχνω να βρω τις χαρούμενες στιγμές μου, δεν μπορώ να πω ψέματα είχα μερικές κάποτε, τι έχει καλύψει όμως η πίκρα και ο πόνος. Τι μου συμβαίνει? Γιατί ξεχάστηκαν τα λίγα καλά που είχα, γιατί σβήστηκαν από τα αποσπάσματα της ζωής μου που παίζουν μπροστά μου μέσα από τα σπασμένα κομμάτια? Μήπως δεν υπήρξαν ποτέ? Μήπως τα ονειρεύτηκα? Μήπως..</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσες ερωτήσεις θα κάνω ακόμα στο αέρα? Φωνάζω μέχρι που κλείνει η φωνή μου. Δεν μπορεί να τα φαντάστηκα. Δεν γίνεται.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τελειώνει η παράσταση. Οι φόβοι μου παίρνουν μορφή και ξεπηδάνε μέσα από τα κομμάτια. Είχα τόσους πολλούς φόβους που ούτε εγώ δεν το ήξερα Στροβιλίζονται γύρω μου. Τώρα στριγκλίζουν εκείνες, εγώ έχω χάσει την φωνή μου. Χάνω τις αισθήσεις μου καθώς νιώθω τις παγωμένες του ανάσες....</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Και μετά ... τίποτα...</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-7837391500407054205?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-90521820387515871112008-09-14T12:29:00.008+03:002008-09-25T20:58:58.130+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SM-zYpZEl1I/AAAAAAAAAE8/aSGSArfM4dU/s1600-h/313420JPro_w.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SM-zYpZEl1I/AAAAAAAAAE8/aSGSArfM4dU/s320/313420JPro_w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246609326919161682" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">νύχτες</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">όλο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> και πιο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">σκοτεινές</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">! </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Όλο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> και πιο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">μοναχικές.</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Καμία</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φορά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> τα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φαντάσματα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> μου </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φέρνουν</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> και</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> παρέα.</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Παρέα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> που δεν </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">είναι</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">πάντα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ευχάριστη</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">, </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">συνήθως</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">είναι</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">τρομακτική. Όπως</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φάντασμα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> του </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">μικρού</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">άγριου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">σκυλιού</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> που μου </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">έφερε</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ένα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">βράδυ</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">δεύτερο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φάντασμα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">. </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Ενώ</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> το μικρο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φάντασμα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> του </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ζώου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ήταν</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ήρεμο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> στα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">πόδια</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> του, </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">εκείνο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">άρχισε</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> να μου </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">λέει</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> πώς το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">υιοθέτησε</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">Γύριζα</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">από</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> μια </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">δουλεία</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">, και το </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">σπίτι</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> μου </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ήταν</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">δίπλα</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> σε μια </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">καφετέρια</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> ο μόνος </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">δρόμος</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> για να φτάσω από εκεί στο σπίτι μου </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ήταν</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> να ανέβω </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">μια</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> αρκετά </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">μεγάλη</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> σκάλα. Στο </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">τέλος</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">αυτής</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> της </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">σκάλας</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> και </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ανάμεσα</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> σ' </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">αυτήν</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> και το </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">σπίτι</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> μου </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">απλώνεται</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> μια </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">μεγάλη</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">τάφρος.</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> Ο </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">μόνος</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">τρόπος</span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;"> να </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">φτάσω</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> στο </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">σπίτι</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> μου </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">είναι</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> να </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ακροβατήσω</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">πάνω</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> σε </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ένα</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">τοίχο</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> που </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ενώνει</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> της δυο </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">πλευρές</span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;"> και </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">έχει</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">πλάτος</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">μόλις</span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> 15 </span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">εκατοστά και υψος πανω απο 3 μετρα. Τρεμοντας απο τον φοβο μου ξεκιναω να κανω μερικα δειλα βηματα πανω στον τοιχο αλλα φοβαμαι πολυ και δικομαζω να οπισθοχωρησω. Και τοτε βλεπω στην κορυφη της σκαλας ενα αγριο σκυλι το οποιο τρωει κατι που του πεταξε καποιος απο την καφετερια. Φαινεται πολυ αγριο και δεν τολμω να γυρισω πισω. Φωναζω να του ξαναδωσουν κατι να φαει για να μπορεσω να φυγω αλλα κανεις δεν με ακουει. Το αγριεμενο πλασμα αρχιζει να με πλησιαζει. Και παλευοντας να κρατησω την ισσοροπια μου πισωπαταω ολο και πιο πισω. Οσο με πλησιαζει βλεπω οτι ειναι σχεδον μωρο ακομα και προσπαθω να το πιασω. Με δαγωνει δυο φορες στα χερια και εξοργιζομαι. Το αρπαζω απο τα μπροστινα ποδαρακια και εκεινο αρχιζει ξαφνικα να κλαψουριζει, σαν να καταλαβε οτι το παρακανε. Δεν σκεφτομαι τιποτα εκεινη την στιγμη, παρα να το πεταξω με δυναμη στο κενο. Πεφτει και τελικα μετα απο μερικους σπασμους πεθαινει. Ο εκνευρισμος μου ειναι πιο μεγαλος απο τον φοβο μου και τελικα περναω και φτανω στο σπιτι οπου βλεπω το φαντασμα του ζωου να με περιμενει στην πορτα. Κοιταω τα αιματα στο χερι μου απο την προηγουμενη επιθεση του και κανω δυο σταθερα απειλητικα βηματα προς το μερος του. Κατεβαζει το κεφαλι και περιμενει. Αρχιζω να το λυπαμαι. Το πλησιαζω κι εκεινο ακινητο τρεμει. Προσπαθω να το χαιδεψω αλλα το χερι μου περναει μεσα απο το διαφανο σωμα του. Καταλαβαινει οτι δεν θα το πειραξω. Τι παραπανω να του κανω δηλαδη τωρα. Απο τοτε το εχω μαζι μου. Και οταν περασα κι εγω στον δικο του κοσμο παρεμεινε πιστος μου φιλος....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-9052182038751587111?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-36920442526593343302008-09-01T06:53:00.017+03:002008-09-25T20:44:39.979+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SLuAbZC4JeI/AAAAAAAAAEs/BB0xpzMal9M/s1600-h/Horror.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SLuAbZC4JeI/AAAAAAAAAEs/BB0xpzMal9M/s320/Horror.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240923799443482082" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ενα απο τα φαντασματα που με συντροφευουν τα μοναχικα βραδυα μου, μου ειπε χθες την παρακατω ιστορια και την μεταφερω με τα δικα του λογια:<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Ημουν σε ενα αγνωστο μερος το οποιο κατα ενα περιεργο τροπο μου ηταν πολυ γνωστο και οικειο, σαν να εμενα εκει ολη μου την ζωη. Μουντο μερος, συννεφιασμενο μονιμα και στο βαθος του οριζοντα να σκιζουν τον ουρανο αστραπες.Σε μας εφτανε μονο το φως τους και ο αποηχος απο τις βροντες. Στον κεντρικο δρομο της μικρς πολης δεσποζει μια μεγαλη επιβλητικη επαυλη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Βαρια ξυλινη πορτα με σιδερενιες λεπτομεριες. Μεγαλα παραθυρα που βαριες σκουροχρωμες κουρτινες κρυβουν το εσωτερικο του απο αδιακριτα βλεματα και απο το λιγοστο φως που βλεπει την υπολοιπη πολη. Βρικεται χτισμενη στην μεση ενος καταθλιπτικου κηπου, και ειναι περιφραγμενη με πετρινο τοιχο. Η αυλοπορτα ειναι παντα κλεισμενη με ενα μεγαλο σκουριασμενο λουκετο. Σαν να ειναι ακατοικητο για χρονια. Μονο που ολοι γνωριζουν οτι κατοικειται απο ενα μυστηριο ζευγαρι, το οποιο ομως σπανια βλεπει κανεις. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Μεσα στον κηπο υπαρχουν ανθρωπινα αγαλματα, τοσο ανθρωπινα, που μοιαζουν με βαλσαμωμενους ανθρωπους. Αντρες και γυναικες ντυμενοι με ρουχα δουλειας σαν να φροντιζουν το κηπο. Ειναι απλα σαν παγωμενοι. Ενας αντρας κατω απο ενα δεντρο με ενα σκαλιστιρι στο χερι. πιο διπλα μια κοπελα μπροστα σε μια τριανταφυλλια με μαυρα λουλουδα κραταει ενα ψαλιδι στο χερι σαν να θελει να κοψει τα λουλουδια. Ενας αλλος ανδρας καπου μαζευει φυλλα με μια τσουγκρανα. Και μια ακομα κοπελα μπροστα στο πηγαδι με ενα κουβα μπροστα της. Υπαρχουν αλλα τουλαχιστον 5 τετοια ανθρωπινα αγαλματα. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Ενα πρωι περναω απο εκει και βλεπω το λουκετο της πορτας του κηπου να λειπει και την πορτα μισανοιχτη. Μεσα στον κηπο ο ανθρωποι που βλεπαμε παντα σε ακινησια, τωρα μιλανε μεταξυ τους, δουλευουν και φερονται φυσιολογικα. Πλησιαζω παραξενεμενος και ενας απο τους εργατες ερχεται κοντα και μου λεει: Λειπει ο Κυριος και η Κυρια. Μονο οταν λειπουν Εκεινοι μπορουμε εμεις να κινουμαστε. Και αυτο γινεται σπανια. Παρατηρω οτι μεσα στον κηπο εχει εμφανιστει ενα ακομα κτιριο. Ενας οροφος που στιριζεται πανω σε κολωνες με περιεργα σκαλισματα και μια τεραστια σκαλα που οδηγει στο περιεργο εκεινο δωματιο. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Εκεινη την στιγμη απο την ακρη του δρομου εμφανιζεται ενας ψηλος ανδρας με μακρυα μαλλια και αγελαστο οστεωδες προσωπο. Φοραει μαυρα ρουχα και μια μαυρη καπα. Δυο βηματα παραπισω του τον ακολουθουν αλλοι δυο αντρες, μικροτερου αναστηματος αλλα με τα ιδια σκοτεινα ρουχα. Περνανε απο μπροστα μας χωρις να μας προσεξουν, μπαινουν μεσα στην αυλη και κατευθυνονται και οι τρεις προς το καινουριο κτιριο και ανεβαινουν τα σκαλια. Ο αντρας του κηπου με πληροφορει οτι ο ανθρωπος που ειδαμε ειναι καποιος πολυ σημαντικος. Η παρουσια του μου δημιουργει μια περιεργη ελξη και αυτο με κανει σχεδον υπνωτισμενος να τον ακολουθησω. </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Στο τελος της σκαλας βρισκομαι μεσα σε μια μεγαλη στενομακρη αιθουσα, θυμιζει πολυ καθολικη εκκλησια, μονο που δεν εχει ουτε παραθυρα ουτε κανενος ειδους θρησκευτικο αγαλμα. Φωτιζεται ολη απο τεραστιους πολυελαιους, με δεκαδες κερια ο καθενας. Υπαρχουν δυο στηλες με καθισματα που ειναι ολα γεματα με κοσμο ντυμενο στα μαυρα στην μεση ενας διαδρομος στρωμενος με ενα πορφυρο βαρυ χαλι. Στο τελος του διαδρομου υπαρχει ενα ανοιχτο αδειο φερετρο ντυμενο με μωβ βελουδο. Μπροστα απο το φερετρο στεκεται εκεινος ο ανδρας και δεξια και αριστερα κρατοντας κατι που δεν μπορω να διακρινω στεκονται οι δυο ακολουθοι του. Τα κεφαλια των παρεβρισκομενων γυριζουν προς το μερος μου και ο αντρας με κοιταει καταματα και με βαθια και σταθερη φωνη τον ακουω να μου λεει:</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Ελα, Σε περιμενουμε </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Τοτε μονο καταλαβαινω οτι ολος αυτος ο κοσμος εχει μαζευτει εκει και περιμενει εμενα. Οτι εκεινο το φερετρο προοριζεται για εμενα. Περιμενουν να πεθανω. Ειναι τρομακτικο και αρχιζω να τρεμω. Ο αντρας απλωνει το χερι προς το μερος μου! εν μπορω να κανω τιποτα αλλο παρα να περπατησω πανω στο βαρυ χαλι που πνιγει τα βηματα μου και να παω προς το μερος του. Οι ακολουθοι του με βοηθαν να ξαπλωσω μεσα στο φερετρο και νιωθω το βελουδο του να με αγκαλιαζει. Το σκεπασμα του παρεμενει ανοιχτο και ακουω την βαθεια και επιβλητικη φωνη του να απαγγελει αγνωστες λεξεις. Ετσι απλα, νανουριζομαι και αποκοιμαμαι...</span> <span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br /><br />Και μετα το απολυτο κενο... </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-3692044252659334330?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-90120526151264466132008-08-28T00:02:00.002+03:002008-09-25T20:28:40.936+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SLXGecvXegI/AAAAAAAAAEM/DVDlW8Yr1iE/s1600-h/darkforest.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SLXGecvXegI/AAAAAAAAAEM/DVDlW8Yr1iE/s320/darkforest.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239311967928678914" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Σκοτεινες σκεψεις χανονται στην ηρεμη νυχτα<br />και μια ψυχη θρηνει μοναχη της σ'απομερα μονοπατια πονου<br />Ενα φως, μια αχτιδα φεγγαριου τρεμοπαιζει τρομαγμενη<br />και ασχοφαινεται μεσα απο συννεφα που ριχνουν αραιες σταγονες δακρυων<br />Μια σκια περπαταει σκυφτη αναμεσα απο κουφαλες σαπιων δεντρων<br />Τρανταζεται σε καθε λυγμο.<br />Περιπλανιεται κλαιγοντας και ψαχνοντας. Προσπαθει να εντοπισει<br />τους θρηνους που μπλεκονται με το δικο της κλαμα.<br />Σονταφτει σε πεσμενα κλαδια και κουφαρια ελπιδας.<br />Μιας ελπιδας που αφησαν να πεθανει οσοι απογοητευτηκαν<br />και τα παρατησαν νωρις.<br />Νιωθει και την δικη της ελπιδα να ψυχοραγει.<br />Η Σκια εξαντλημενη γερνει σε μια κουφαλα να ξαποστασει,<br />ολο το βραδυ σερνεται ολομοναχη παραπατωντας.<br />Αποκοιμηθηκε.<br /><br />Και ηρθε το ξημερωμα.. Τα συννεφα χαθηκαν και ενας δειλος ηλιος<br />προσπαθει να φωτισει λιγο με το χαμογελο του εκεινη την γωνια<br />της καταθλιψης και του θανατου.<br />Το φως, οσο λίγο και να ειναι, φτανει για να κανει την Σκια να<br />χαθει μεσα στην κουφαλα που πλαγιασε.<br />Μεχρι να βραδιασει ξανα και να συνεχισει την μοναχικη της<br />αναζητηση.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-9012052615126446613?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-63403907909185824272008-08-26T22:45:00.001+03:002008-09-25T20:27:43.780+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SLSK9aOIp1I/AAAAAAAAAD8/QQddo9oWXGY/s1600-h/Dark_Forest.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SLSK9aOIp1I/AAAAAAAAAD8/QQddo9oWXGY/s320/Dark_Forest.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238965054153992018" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Σκοτεινα μονοπατια, αδεια απο σκεψεις<br />Μονο κατι ξεχασμενα αστερια τρεμοπαιζουν<br />λιγο πριν σβησουν κι εκεινα για παντα.<br /><br />Μαυρες σκιες στοιχιωνουν τα ξεχασμενα ονειρα<br />που παραπεταμενα σε υγρες κουφαλες δεντρων<br />σαπιζουν μεσα στα ιδια τους τα δακρυα<br /><br />Και το σκοταδι απλωνεται βαρυ πανω απο<br />το δασος της νεκρης ελπιδας.<br />Ενα δασος που το ξεχασε ο ηλιος.<br /><br />Ενα δασος που καποτε εσφυζε απο ζωη.......<br />τωρα μονο κλαματα ψυχων που απελπιστηκαν<br />σχιζουν τον ζοφερο αερα του.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-6340390790918582427?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-7593542811744254542008-08-07T12:24:00.002+03:002008-09-25T20:26:39.388+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SJuX9sCnPLI/AAAAAAAAAD0/FdKHSrUN4ic/s1600-h/215421elpzklj5hq.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SJuX9sCnPLI/AAAAAAAAAD0/FdKHSrUN4ic/s320/215421elpzklj5hq.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231942478170897586" border="0" /></a><br />Ποιος φοβος κυνηγαει την σκεψη σου? Γιατι δεν καθεσαι σε μια μερια να μου μιλησεις. Μην φοβασαι κι εγω μονη ειμαι. Ελα λιγο πιο κοντα, ισα-ισα να σε ακουω, εισαι μακρυα και ψυθιριζεις. Η να ερθω πιο κοντα εγω? Μην απομακρυνεσαι, πλησιαζω για να μπορω να σε ακουω, μην φοβασαι σου λεω. Μα μεχρι πριν τρεις μερες δεν φοβοσουν, ερχοσουν κοντα μου. Τωρα τι επαθες?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-759354281174425454?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-80723288732005269322008-07-31T22:40:00.001+03:002008-12-13T08:07:01.210+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SJIW6NKk28I/AAAAAAAAADM/si8J-ihSoKY/s1600-h/059.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SJIW6NKk28I/AAAAAAAAADM/si8J-ihSoKY/s320/059.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229267306552810434" border="0" /></a><br />Σημερα τους εδιωξα ολους, φαντασματα, μοναξια, εφιαλτες. ΟΛΟΥΣ<br /><br />Και δεν νιωθω μονη, αφου ξερω οτι μολις νυσταξω θα ερθω να ξαπλωσω διπλα σου και μεσα στον υπνο σου θα γυρισεις να με αγκαλιασεις! Και θα αποκοιμηθω με ενα χαμογελο ευτυχιας στο προσωπο μου!!<br /><br />Σ'αγαπω αγγελε μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-8072328873200526932?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-45395409938185496092008-07-30T13:30:00.001+03:002008-12-13T08:07:01.382+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SJCzmnSb4MI/AAAAAAAAADE/an0OqKs5IG0/s1600-h/the-most-lonely-day.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SJCzmnSb4MI/AAAAAAAAADE/an0OqKs5IG0/s320/the-most-lonely-day.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228876643339854018" border="0" /></a><br /><br /><br />Και οσο ο ηλιος αποχαιρετα σιγα σιγα την μερα και δινει την θεση του στην νυχτα, αρχιζει να με στοιχειωνει παλι η μοναξια μου. Και παρολο που ξερω οτι θα γυρισεις, η χαρα του να σε περιμενω στριμωχνεται σε μια γωνια του μυαλου, τοσο μικρη και απομερη που σχεδον χανεται! Η πολη καποια στιγμη θα ησυχασει απο τους θορυβους της και τοτε ειναι που θα με κυκλωσει η πραγματικη ερημια.<br /><br />Περιμενοντας το αυριο, που οσο και αν φαινεται κοντα, για μενα θα ειναι τοσο μακρινο.Και εγω ειμαι εδω... με συντροφια τον μονοτονο ηχο του πληκτρολογιου, να περιμενω... και να περιμενω...<br /><br />Μεχρι να ερθει η ωρα που θα ερθουν τα φαντασματα να μου κανουν παρεα, να καθησουν στην ακρη του καναπε μου και να μου πουν τις ιστοριες τους... Ιστοριες που ποτε κανεις δεν ακουσε γιατι παντα ολοι τις φοβοντουσαν. Ιστοριες χαμενες για χρονια μεσα στην λησμονια.<br /><br />Οπως εκεινη την πρωτη που μου ειπε το ενα απο τα δυο... και αληθεια τρομαξα λιγακι, αλλα δεν εφυγα. Αν ειχα φυγει ποσα χρονια ακομα θα περιμεναν ξανα χαμενα μεσα στην δικη τους μοναξια καποιον που να μην φοβαται και να εχει το θαρρος να τα ακουσει.<br /><br />Κι ετσι ενωνουμε τις μοναξιες μας, τους μιλαω κι εγω καμια φορα, αλλα εκεινα εχουν πιο πολυ αναγκη απο μενα απο καποιον ακροατη. Κι ετσι τα ακουω χωρις να τα διακοπτω. Μονο οταν σταματησουν την αφηγηση, κουρασμενα απο την προσπαθεια των αναμνησεων, τοτε αφηγουμαι κι εγω καποιο ονειρο, καποιον εφιαλτη, καποια αναμνηση παλια! Ετσι περνανε τα βραδια μου, μεχρι ο μορφεας να με παρει αγκαλια και να ερθεις εσυ στα ονειρα μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4539540993818549609?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-68385213628800547892008-07-29T19:04:00.001+03:002008-12-13T08:07:01.916+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SI9c90ufuOI/AAAAAAAAACs/3tmReTCW_Dc/s1600-h/7689vwasm8whcq.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SI9c90ufuOI/AAAAAAAAACs/3tmReTCW_Dc/s320/7689vwasm8whcq.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228499909595871458" border="0" /></a><br />Η Νύχτα άπλωσε τα πέπλα της στον μικρό κήπο, άνεμος δεν φυσάει και ο ουρανός βαμμένος από τα κόκκινα καυτά δάκρυα αίματος του φεγγαριού που πέφτοντας στην γη σχηματίζουν μια μικρή κόκκινη λιμνούλα στο χώμα! Στον μικρό κηπάκο μια όμορφη ζωηρή νεαρή τριανταφυλλιά γεμάτη μπουμπουκάκια που περιμένει πως και πως ποτέ θα ανοίξουν να ομορφύνουν το μέρος και να τα καμαρώσει. Κι εκείνα ήδη έχουν αρχίσει να ξεπροβάλουν δειλά-δειλά και να κοιτάν τη κατάματα την φύση. Και μέχρι τα μισά της νύχτας έχουν σχεδόν ανοίξει όλα άσπρα μικρά τριανταφυλλακια που ανοίγουν ντροπαλά.<br /><br />Σχεδόν όλα.<br /><br />Ένα μόνο μπουμπουκάκι, πιο ψηλό από τα άλλα, περιτριγυρισμένο από τα αδερφάκια του ακόμα δεν τολμάει να ανοίξει. Φοβάται την μοίρα που το περιμένει σε κάποιο άψυχο βάζο με μπαγιάτικο νερό? Φοβάται τον θάνατο που μοιραία θα έρθει όταν μαραθεί? Φοβάται την στιγμή που θα αντικρύσει τα άσπρα πέταλά του να αποκτουν το θλιβερο χρώμα του θανατου, το χρώμα του σαπισματος? Όλα τα φυτά και τα δέντρα από μακριά που φτάνει μέχρι εκεί το βλέμμα τους περιμένουν κρατώντας ακόμα και την αναπνοή τους. Η λευκή τριανταφυλλιά η μόνη που έχει το θάρρος να θροΐζει ελαφρά. Προσπαθεί να μην το τρομάξει παραπάνω, και θέλει απαλά και γλυκά να το πείσει, να το ενθαρρύνει να ανθίσει.<br /><br />Ξαφνικά μια ριπή ανέμου απρόσμενη μέσα στην απόλυτη ακινησία παρασέρνει μερικά κόκκινα δάκρυα, από το φεγγάρι που ακόμα θρηνεί ασταμάτητα, τα οποία πέφτουν πάνω στο κλειστό λουλουδάκι. Και εκείνο λες και τρόμαξε από την απρόσμενη επαφή ανοίγει με μια απότομη κίνηση. Ο άνεμος σταματά, το φεγγάρι σταματάει κι εκείνο το κλαμα του και κοιτάζει απορημένο το τελευταίο λουλουδάκι της λευκής τριανταφυλλιάς που άνοιξε μόλις τα δάκρυα του, άφησαν πάνω του κόκκινα φιλιά!<br /><br />Ένας ψίθυρος απλώνεται σαν νερό που κυλαει από δέντρο σε δέντρο και από λουλούδι σε λουλούδι. Η τριανταφυλλιά και τα άσπρα παιδάκια της κοιτάζουν κι εκείνα με έκπληξη το τριανταφυλλάκι που γεννήθηκε κόκκινο βαμμένο από τα δάκρυα!<br /><br />Και το θέαμα μαγευτικό! Άσπρα τριαντάφυλλα που πλαισιώνουν ένα κόκκινο. θέαμα μόνο για μια νύχτα. Αύριο θα καταλήξουν σε κάποιο βάζο.<br /><br /><div style="text-align: right;"> Εκτός κι αν…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-6838521362880054789?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-40174744323574295862008-07-29T18:44:00.001+03:002008-12-13T08:07:02.178+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SI88dCIwV-I/AAAAAAAAACc/SDaReCz-rNI/s1600-h/9_hearts_aaq.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SI88dCIwV-I/AAAAAAAAACc/SDaReCz-rNI/s320/9_hearts_aaq.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228464161887901666" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Un corazόn enamorado<br />canta una canciόn mάgica<br />y viaja en las nubes<br />y no teme a la muerte<br /><br />Ahora quiere decirle<br />que este corazόn es mίo<br />No me digas adiόs<br />no puedo vivir sin ti.....<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-4017474432357429586?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-22595203438379970002008-07-27T15:47:00.001+03:002008-12-13T08:07:02.363+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SIzDAxZKs1I/AAAAAAAAACU/UIfhHZRPvhI/s1600-h/lovemylife.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SIzDAxZKs1I/AAAAAAAAACU/UIfhHZRPvhI/s320/lovemylife.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227767685496615762" border="0" /></a><br />Εγινε η νυχτα μου μερα...!! Τι τελειο που ειναι! Εξω σκοταδι, να εχει αστερια κι εγω να νιωθω την δροσια του πρωινου. Να νιωθω φως να με πλημμυριζει! Τι ομορφη αισθηση που δυστυχως ξερω οτι θα σβησει τοσο γρηγορα. Πριν χαραξει ακομα εξω η μερα εγω θα βυσιστω παλι στο σκοταδι, οχι μονο της νυχτας αλλα και της ελειψης σου απο διπλα μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-2259520343837997000?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-57625140520204652202008-07-26T23:51:00.001+03:002008-12-13T08:07:02.539+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SIuRsHzuvsI/AAAAAAAAABg/UTFXFbuncCg/s1600-h/blue_flower-med.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SIuRsHzuvsI/AAAAAAAAABg/UTFXFbuncCg/s320/blue_flower-med.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227431979689885378" border="0" /></a><br /><br />Νυχτα που γυριζεις...? Ποιος αερας μπερδευει τις σκεψεις σου? Ποιων αστεριων η λαμψη τυφλωνει τα ονειρα σου? Συννεφα μαζευτειτε, δροσιστε με, με τα δακρυα σας. Σκεπαστε τα αστερια, γιατι μου θυμιζουν τα ματια του και...<br /><br />Η αναμνηση ειναι ο χειροτερος συντροφος οταν εισαι μονος. Και οταν αυτη την μοναξια δεν την εχεις διαλεξει, ειναι ακομα χειροτερη. Ξεπηδαν ενα σωρο γιατι, που απαντηση δεν εχουν. Και μενω μονη, να ζηταω παρηγορια στην μελανχολια της βροχης. Της βροχης που τρυπωσε στην ψυχη μου.<br /><br />Οι σκεψεις πολλες και σκορπιες. Γυριζουν μεσα στο κεφαλι μου σαν να τις στοβιλιζει αερας δυνατος... Και ο υπνος δεν ερχεται ποτε. Παρασειρεται και αυτος στην τρελη δυνη!<br /><br />Μεχρι να ερθει παλι το πρωι και να με βρει ξενυχτισμενη, κουρασμενη, και με μονη συντροφια ενα δακρυ που αποκοιμηθηκε πανω στο μαξιλαρι μου!<br /><br />Καληνυχτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-5762514052020465220?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1619393491411824669.post-22228995217387728572008-07-25T23:00:00.002+03:002008-12-13T08:07:02.779+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SIuSUIRzz4I/AAAAAAAAABw/FsbqcYNwDQ0/s1600-h/ROSEBUDS.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t0LQkRK2l3I/SIuSUIRzz4I/AAAAAAAAABw/FsbqcYNwDQ0/s320/ROSEBUDS.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227432667010813826" border="0" /></a><br /><br />-Και οταν το ρολοι χτυπησει 3 φορες θα ερθω στο λιμανι της κρυσταλινης σιωπης να σε καλωσορισω...<br />-Γιατι στις 3? θα ειναι σκοτεινα... Πως θα σε δω...<br />-Δεν χρειαζεται να με δεις εσυ, θα σε βρω εγω απο την λαμψη σου...<br />-Κι αν σε τυφλωσω???<br />-Τοτε η τελευταια εικονα που θα μεινει χαραγμενη μεσα μου θα ειναι απο σενα...<br />-Θα εχω τυψεις...<br />-Δεν θα εχεις, θα ειμαι ευτυχισμενος που η τελευταια εικονα μου θα ειναι δικη σου.<br />-Ανοησιες. Θελω να με βλεπεις οταν σε κοιτω.<br />-Βρες λοιπον μια λυση για να βρεθουμε στο σκοταδι.<br />-θα σου τραγουδησω ενα σκοπο.<br />-Τραγουδας?<br />-Μονο για σενα. Μονο για να μην χαθεις. Για να ερθεις κοντα μου.<br />-Πως θα μοιαζει?<br />-Δεν ξερω, εκεινη την ωρα θα τον φανταστω.<br />-Κι αν μπερδευτει με αλλο τραγουδι.<br />-Εσυ θα ξερεις ποιο ειναι για σενα.<br />-Κι αν μπερδευτω?<br />-Αν μπερδευτεις, τοτε δεν με αγαπησες ποτε.<br />-Εισαι σκληρη!<br />-Δεν ειμαι. Αν μπερδευτεις σημαινει οτι δεν μπορεις να με αναγνωρισεις...<br />-.........<br />-Δεν μιλας?<br />-Μιλα μου εσυ. Να μεινει στην μνημη μου καλα τυπωμενη η φωνη σου.<br />-Να σου πω μια ιστορια?<br />-Φυσαει αερας και δεν σε ακουω καλα....<br />-....<br />-Δεν σε ακουω... Μην χανεσαι σε παρακαλω....<br />-Θα.... σε....<br />-Σε παρακαλω<br />-Περιμενω.......<br />-Σ'αγαπαω!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1619393491411824669-2222899521738772857?l=bradinimonaxia.blogspot.com' alt='' /></div>Sad_Vampiresshttp://www.blogger.com/profile/16735249159070228553noreply@blogger.com1